خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۶۵۷
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به قرابه از صبوحی، قدح شراب ماندهلب تشنه را چه حاصل، که به کوزه آب مانده
۲
لب جویبار چشمم، نخورد چه سان تاسفکه رمیده عکس آن گل، تپشی به آب مانده
صفحهٔ ۱ از ۱