خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۶۷۷
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به آن گل می توانی همچو شبنم گشت همزانواگر از چشمه سار پاکی طینت وضو داری
۲
نه رنگی از گلت دیدم، نه بوی سنبلت آمدگلستانی، ولیکن قفلها بررنگ و بو داری
صفحهٔ ۱ از ۱