خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۶۷۸
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بس که دارم زین چمن، درد و غم آوارگیچون گل به جیب و دامنم، بی سعی ریزد پارگی
۲
ای همنشین بهر خدا، بگذر ز فکر چاره امترسم من بیچاره را، افزون شود بیچارگی
۳
گردون اگر داند که من، مرد سفر کردن نیمدر مسکن خویشم دهد، چون آسیا آوارگی
صفحهٔ ۱ از ۱