خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۷۰۵
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نخواهی داشت رنگ از سوختن هم، ای خس گلشناگر در آتش بی طالعیها همچو من باشی
۲
ز بوی دلکشت مستی فزاید عندلیبان رابه گل حاجت ندارد باغبان، تا در چمن باشی
۳
گل از شوخی هزاران خنده بر گفتار بلبل زدلبی بگشا تو هم ای غنچه، تا کی بی دهن باشی
صفحهٔ ۱ از ۱