خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۷۰۶
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در کار معنی پروری کافتاده ناحق بر سرمبخت بدم می افکند، هر دم به فکر باطلی
۲
ای مرد قابل، واژگون اظهار حال خویش کنکز دهریابی عافبت، مانند هر ناقابلی
صفحهٔ ۱ از ۱