خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق کرم آموز در‌آمد ز در ماصد قافله غم ریخت ز دل بر جگر ما
۲
کاهل نظری بین که به صد جذب تجلیهرگز نرسد تا سر مژگان نظر ما
۳
ما ناله فروشان جرس محمل دردیمجز ناله کسی نیست رفیق سفر ما
۴
ما مرغ بهشتیم و ز پرواز نیفتیمغم نامه گشایند گر از بال و پر ما
صفحهٔ ۱ از ۲