خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پامال ترکتاز خزان شد بهار ماای تیره روز ما و سیه روزگار ما
۲
از تیره‌روزگاری ما ره نمی‌برددست سحر به دامن شبهای تار ما
۳
بر خلق عید خویش مبارک که دهر خواندتاریخ فوت غصه ز لوح مزار ما
صفحهٔ ۱ از ۱