خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آشفتهتر از ماست بسی انجمن مابی نور بود شمع طرب در لگن ما
۲
بر ناصیه غنچه ما نقش طرب نیستشرمنده برون رفته نسیم از چمن ما
۳
بتخانه عشقیم به طوف در ما آیمستند ز یک جام بت و برهمن ما
۴
نشکفته بماندیم به گلزار شهادتپاشند مگر گرد غمی بر کفن ما
صفحهٔ ۱ از ۲