خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی که هجر بپرداخت از تو منزل ماکدام غم که نزد حلقه بر در دل ما
۲
شهید خنجر شوقیم وتا ابد شایدکه چشم ما نکند خیرباد قاتل ما
۳
اسیر بادیه حیرتیم و می‌آیدخروش ماتمیان از درای محمل ما
۴
چه تیره‌بخت حریفم که می‌توان افروختز ظلمت شب هجران چراغ محفل ما
صفحهٔ ۱ از ۲