خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در می‌زنم چه شد که گشایش پدید نیستقفل مرا معامله‌ای با کلید نیست
۲
صد ابر رحمت آمد و دل شبنمی ندیدگویا که این گیاه خدا آفرید نیست
۳
سهو کتاب رسم فزون از حدست لیکسهوی چو سهو تهنیت روز عید نیست
۴
صد بحر خون زهر مژه طی کردم و هنوزپایان کار گریه شوقم پدید نیست
صفحهٔ ۱ از ۲