خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آتش به از گلی‌ست کش آسیب خار نیستخون بهتر از میی‌ست که آن را خمارنیست
۲
از بس هجوم گریه ز دریای چشم منهر قطره لجه‌ای‌ست که آن را کنار نیست
۳
بر گلستان غیر بهارست چار فصلباغ مراد ماست که هیچش بهار نیست
۴
ای هوشمند صحبت می مغتنم شمارجز می درین دو میکده یک هوشیار نیست
صفحهٔ ۱ از ۲