خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن نسیمم که سر و برگ خس و خارم نیستخانه‌زاد چمنم لیک به گل کارم نیست
۲
جنس دردم که درین رسته به جانم بخرندچه کنم طالع نازی ز خریدارم نیست
۳
نخل اندوهم و صد گونه گلم هست ولیکگل شاداب‌تر از دیده خونبارم نیست
۴
شربت وصل کند درد من افزون چه کنمهیچ کس را خبری از دل بیمارم نیست
صفحهٔ ۱ از ۲