خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تب دوش از ملال تو از خود خبر نداشتظالم به خود گمان ستم این قدر نداشت
۲
گفتم به دل بگیردت اندر بدن گرفتآه نکرده کار وقوف اثر نداشت
۳
حسنت هزار شعبده در عرضه داشت لیکتبخال درد بر لب تنگ شکر نداشت
صفحهٔ ۱ از ۱