خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب نخل تجلی به گلستان تو بر دادهر موی مرا ذوق تماشای دگر داد
۲
می‌خواست حیا بند نهد بر نگهم لیکشوق آمد و مژگان مرا بال نظر داد
۳
در حسن چه شایسته رسولی که لبت راصد معجزه یزدان بجز از شق قمر داد
۴
شب دیده به نظاره رخسار تو می‌رفتشمع نظری در کف هر لخت جگر داد
صفحهٔ ۱ از ۲