خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غمش به تازه ندانم چه مدعا داردکه فکر مرهم بهبود زخم ما دارد
۲
چکیده دل دردست آسمان در کینبه زخم ما چو رسد شربت دوا دارد
۳
کدام صورت زشت اندرین بهشت آمدکه باز آینه‌ام شکوه از صفا دارد
۴
بسوخت بلبل و خاکسترش ز شوق هنوزبه بوی گل سرآمیزش صبا دارد
صفحهٔ ۱ از ۲