خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نشئه‌ی شوق کی از ساغر عشرت خیزداین نسیم‌ست که از گلشن محنت خیزد
۲
هر زمینی که بر آن پای نهم روز وداعتا دم محشر از آن آتش حسرت خیزد
۳
بخت ناساز به حدی‌ست که گر افروزمآتش عشرت از آن دود مصیبت خیزد
۴
رشک در قصد فصیحی‌ست اجل هان بشتابنه که از بستر هجران به سلامت خیزد
صفحهٔ ۱ از ۱