خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش آن بهشت کش از شعله نو گلی باشدخروش نوحه در آن بانگ بلبلی باشد
۲
چو گل مباش که نی نوشد و نه نوشانددرین چمن اگرت ساغر ملی باشد
۳
ز بس که خورده دلم غم نماند در عالمغمی که توشه راه توکلی باشد
۴
گل از ندیمی باد بهشت کی خندددر آن چمن که نه افغان بلبلی باشد
صفحهٔ ۱ از ۲