خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در فراق شعله خاکستر نشینم کردهانداخگری بودم نفس خامان چنینم کردهاند
۲
هر دمم باغی فریب از رنگ و بویی میدهددر سمومآباد حرمان خوشهچینم کردهاند
۳
خندهام وز بخت خرم با لب گل زادهامبیسبب زندانی چین جبینم کردهاند
۴
دست رنج نالهام در راه غم ضایع نشدحیرتی بودم نگاه واپسینم کردهاند
صفحهٔ ۱ از ۲