خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل در آن زلف پریشان رسد و بنشیندهمچو اشکی که به دامان رسد و بنشیند
۲
کو مروت که سمومی چو درین دشت آیدبر سر خاک شهیدان رسد و بنشیند
۳
بوی پیراهن یوسف به جهان در تک و پوستخرم آن دم که به کنعان رسد و بنشیند
۴
چون مریضی که نشیند در بیمارستانبی تو نظاره به مژگان رسد و بنشیند
صفحهٔ ۱ از ۲