خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق هر جا دست با غیرت پی پیمان دهدوصل آنجا جان ستاند هجر آنجا جان دهد
۲
ما و آسایش معاذالله که صید عشق راآب حیوان در جگر خاصیت پیکان دهد
۳
عشق با هر کس بنا سازی بر‌آید نام وصلدر مذاقش لذت خونابه هجران دهد
۴
خواب را بر چشم مستان اجل سازم حرامبعد قتلم خوی او گر رخصت افغان دهد
صفحهٔ ۱ از ۲