خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از خون کشتگان شکفد لاله‌زار عشقباشد خزان عمر شهیدان بهار عشق
۲
آه این چه آتش‌ست که از ذوق سوختنروید چو خار خشک گل از مرغزار عشق
۳
از عشق جان لبالب و شوق گرسنه چشممست‌ست همچنان ز می انتظار عشق
۴
قحط غم‌ست در دل ما ز آنکه می‌رسدهر دم هزار قافله غم از دیار عشق
صفحهٔ ۱ از ۲