خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناله دردم و خوش بر سر کار آمده‌اماز دل چنگ کنون بر لب تار آمده‌ام
۲
آهم از شعله من باغ دلی آب دهیدکه ز دریوزه جانهای فگار آمده‌ام
۳
گریه‌ام کز جگر سوخته در دیده ابربهر آرایش رخسار بهار آمده‌ام
۴
نخل نومیدیم و میوه من سوختن‌ستاینک اندر جگر شعله به بار آمده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۲