خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از عمر دمی را به غمی باز نبستیمیک پرده آهنگ برین ساز نبستیم
۲
ما ساده‌نوایان بهشتیم چو بلبلمرغوله بیهوده بر آواز نبستیم
۳
در دام فتادیم صد افسوس کز آن پسبر بال و پر خود پر پرواز نبستیم
۴
تعویذ نکوییست وفا حیف که آن رابر بازوی آن زلف فسون‌ساز نبستیم
صفحهٔ ۱ از ۲