خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در خلوت غم چند گهی خام نشستیمدر سینه زخم آمده گمنام نشستیم
۲
دیدیم که ساقی سر رسوایی ما داشتاز شیشه برون آمده در جام نشستیم
۳
دوران سر آشفتگی خاطر ما داشتآشفته‌تر از زلف دلارام نشستیم
۴
آزادگیی گرد دل غمزده می‌گشتروزی دو سه اندر قفس و دام نشستیم
صفحهٔ ۱ از ۲