خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما بت نه زاندیشه معبود شکستیمآرایش بتخانه ما بود شکستیم
۲
در ماتم گوش شنوا تار بریدیمصد زمزمه در زیر لب عود شکستیم
۳
خاکستر ما شعله‌فروش است درین دیرما نیش زیان در جگر سود شکستیم
۴
عشقیم که چون پای خموشی بفشردیمگلبانگ نوا بر لب داود شکستیم
صفحهٔ ۱ از ۲