خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کو دل که رو به میکده مشرب آوریمشبخون کفر بر سپه مذهب آوریم
۲
زلفت اگر مدد کند از دست آفتابگیریم جیب صبح و به سوی شب آوریم
۳
تا سالها به خون نطپد ناله در جگررخصت نمی‌دهند که سوی لب آوریم
۴
نالش خوش است اگر همه از جور دوست استکو لب که رو به زمزمه یا‌رب آوریم
صفحهٔ ۱ از ۲