خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از شهیدان تو فرمان بردن و جان باختنوز تو کردن گوی سرشان را و چوگان باختن
۲
جان فدای تیغ نازی باد کز روی نیازمی‌توان صد جانش در راه شهیدان باختن
۳
کفر کو تا پیشش اندازم که بی‌شرمی بوددر ره زلف چنان این نقد ایمان باختن
۴
گو نخست آور براق حسن را در زیر رانآنکه بازلف تو دارد ذوق چوگان باختن
صفحهٔ ۱ از ۲