خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۲۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند از بحر طلب موج دویی انگیزیروی گل بینی و در دامن خار آویزی
۲
عصمت آنست که با دوست به یک پوست شوینه که چون باد هوسناک ز گل بگریزی
۳
گرچه خاکستری اما چو سمومی بوزدادب آنست که چون شعله ز جا برخیزی
۴
مذهب بلبل آشفته خللها داردروش آنست که چون رنگ به گل آمیزی
صفحهٔ ۱ از ۲