خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۵ - مدح میرزا غیاث‌الدین
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زمین عفو کسی بوسه میزند گنهمکه سیل سیل کرم زان تراب می‌جوشد
۲
چمن طراز وفا میرزا غیاث‌الدینکه دولتش ز عنان و رکاب می‌جوشد
۳
ندانم این چه لقب بود لیک می‌بینمکه از ضمیر و زبان آفتاب می‌جوشد
۴
ترا دلیل بلنداختری همین کافی‌ستکه از انامل تو فتح باب می‌جوشد
صفحهٔ ۱ از ۸