خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۶ - اخوانیه
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا وقت قلم کز دست فیضتبه خورشید معانی شد برومند
۲
شود گم در شکر اوراق دفترلب کلکت کند گر یک شکرخند
۳
ولی در کیش ما گر مرده‌ای راکنی زنده بدانیمت هنرمند
۴
هنرمندی اگر شاخ وفا راکنی بر شاخسار میوه پیوند
صفحهٔ ۱ از ۲