خلوتی با میرداماد
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوز غم تو کرد قضا سرنوشت ماای در غم تو شعله آتش بهشت ما
۲
این ابر ناوک تو همانابه سینه داشتکالماس جای سبزه بر آمد ز کشت ما
۳
دوزخ به پشت گرمی ایام هجر توخویشی گرفت با گل و آب سرشت ما
۴
زاهد به عشق کوش که محراب صومعهافتد به سجده پیش زمین کنشت ما
صفحهٔ ۱ از ۲