خلوتی با میرداماد
شمارهٔ ۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگر با هر گیاهی یا گلی کز خاک می‌رویدبلایی یا غمی بهر من غمناک می‌روید
۲
نمی‌دانم چه طالع دارم این کز گلستان عشقهمه خلق جهان را گل مرا خاشاک می‌روید
۳
بیا ای آنکه حسرت می‌بری بر کشت امیدمتماشا کن که برق شعله چون از خاک می‌روید
۴
مکن دعوی عشق ای آنکه چاک سینه می‌دوزیکه این تخم بلا از سینه‌های چاک می‌روید
صفحهٔ ۱ از ۲