خلوتی با میرداماد
شمارهٔ ۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسنت کشید گرد مه از مشک ناب خطیعنی کشم ز خوبی بر آفتاب خط
۲
ز آشوب تار زلف تو در رستخیز حسنشد بر رخ تو نسخه یو م الحساب خط
۳
دود دلم که در سر زلف تو جا گرفتگوئی که شد بر آن رخ خورشید تاب خط
۴
شنجرف بر حوالی خط دیده ایم لیککس دیده بر حواشی لعل مذاب خط
صفحهٔ ۱ از ۳