خلوتی با صفی علیشاه
شمارهٔ ۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عشق تو آن بهره که حاصل شود آخرخونیست که جاری به رخ از دل شود آخر
۲
مژگان تو صف بسته چنین بی سببی نیستبر هم زن صد قوم و قبایل شود آخر
۳
بر زلف تو دلبستگی ما به خطا نیستدیوانه گرفتار سلاسل شود آخر
۴
اول به غمت سهل سپردم دل و غافلکز زلف تو کارم همه مشکل شود آخر
صفحهٔ ۱ از ۲