خلوتی با صفی علیشاه
شمارهٔ ۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیال سر زده آورد در کنار منشولی نیافت پی بوسه راه بر دهنش
۲
صبا چو در چمن آورد بوی پیرهنشدریده غنچه گریبان ز حسرت بدنش
۳
لطافت تن او ناورم بیاد مبادکه از تصور عقل آفتی رسد بتنش
۴
ز آب و رنگ عذارش نسیم صبح مگربلاله گفت که خاطر شکفت در چمنش
صفحهٔ ۱ از ۳