خلوتی با صوفی محمد هروی
شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جستم بسی و سعی نمودم، به هیچ بابیاری نیافتم به جهان بهتر از کتاب
۲
غیر از صراحی می صافی و روی خوبگر خسرو زمانه بود زو کن اجتناب
۳
آمد خیال دوست مرا دوش در نظرچون من که دید در همه دنیا شب آفتاب
۴
در دل نشسته مهر رخ او به جای جانآری، چو جای گنج بود منزل خراب
صفحهٔ ۱ از ۲