خلوتی با صوفی محمد هروی
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای لعل جانفزای تو سرچشمه حیاتمستند از دو چشم تو ذرات کاینات
۲
پیدا نمی شود سر یک مو دهان تونطق شکر فشان تو شد حل مشکلات
۳
خال سیاه بر لب او بین که چون مگسبنشسته و به وجه حسن می خورد نبات
۴
بوسی زکوه حسن به بیچاره ده که مالافزون همی شود چون برون می کنی زکات
صفحهٔ ۱ از ۲