خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۹
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نشسته خوش و بر تخت کشیده نخگر نخ و تخت بماندْت چنین بخ بخ
۲
نیک بنگر که همی مرکب عمر توهمه بر تخت همی تازد و هم بر نخ
۳
تو نشسته خوش و عمر تو همی پرّدمرغ کردار و بر او مرگ نهاده فخ
۴
بر تو، ای فاخته، آن فخّ ترنجیدهناگهان گر بجهد تا نکنی «آوخ »
صفحهٔ ۱ از ۴