خلوتی با صوفی محمد هروی
شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می کشم هر نفس از درد جدایی آوخجگری دارم از اندوه فراقش لخ لخ
۲
مشو ای دل تو ملول از سخن سرد رقیبخنکی را نتوان کرد برون از دل یخ
۳
نظر از جان دل خسته من بازمگیرگر فزونند محبان تو از مور و ملخ
۴
آتش هفت سقر، لاشی و معدوم شودشرری گر فتد از نار دلم بر دوزخ
صفحهٔ ۱ از ۲