خلوتی با صوفی محمد هروی
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که شاهد گل در چمن نقاب گشادسر نیاز صراحی به پای جام نهاد
۲
میان به خدمت پیر مغان ببندم چونگشاد بند قبا غنچه در چمن به گشاد
۳
مبند دل به جهان کو به کس وفا نکنداگر چه تخت سلیمانش می رود بر باد
۴
برآر غسل تو در آب نیستی وان گهدرآ به میکده کاین جاست عین فیض آباد
صفحهٔ ۱ از ۲