خلوتی با صوفی محمد هروی
شمارهٔ ۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن که از مشک به رخساره نشانی داردقامتی دلکش و باریک میانی دارد
۲
چشم و ابروی تو و غمزه خونریز به همترک مستی است به خود تیر و کمانی دارد
۳
سر به گوش تو اگر زلف در آورد مرنجهندوی تست مگر راز نهانی دارد
۴
ای خیال رخ دلدار به چشمم بنشینزان که هم سبزه و هم آب روانی دارد
صفحهٔ ۱ از ۲