خلوتی با صوفی محمد هروی
شمارهٔ ۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل سوخته با سوز و غم یار بسازچند روزی به غم و محنت دلدار بساز
۲
چون بجز دوست نخواهی که بود همدم توصبر کن در غم و پس روی به دیوار بساز
۳
به امید رخ زیبای گل ای بلبل مستبا جفا خوی کن و با ستم خار بساز
۴
آدمی زاد نباشد چو به عالم دلشادشادی کم منگر، با غم بسیار بساز
صفحهٔ ۱ از ۲