خلوتی با صوفی محمد هروی
شمارهٔ ۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای توتیای دیده من خاک راه توجانم فدای غمزه چشم سیاه تو
۲
ای شهسوار حسن عنان را کشیده دارکز حد گذشت ولوله دادخواه تو
۳
بر بام قصر چون بگشادی نقاب دوششرمنده گشت ماه ز روی چو ماه تو
۴
بگریخت دل به کوی تو آمد به صد شتابنیکوش دار چون بود اندر پناه تو
صفحهٔ ۱ از ۲