خلوتی با صوفی محمد هروی
بخش ۴۱
دیوان اطعمه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهر جمال یار که چون روح در تن استمنت خدای را که نهان در دل من است
۲
در جواب او
۳
امروز روز کاچی و دوشاب و روغن استمرغان برف را چو به دنیا نشیمن است
۴
گر جوز مغز سوده بود روی باش اوبی شک بدان که مرهم جان و دل من است
صفحهٔ ۱ از ۳