خلوتی با صوفی محمد هروی
بخش ۴۳
دیوان اطعمه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عیب رندان مکن این زاهد پاکیزه سرشتکه گناه دگری بر تو نخواهند نوشت
۲
در جواب او
۳
مطبخی باز مگر طینت ماهیچه سرشتکه شد از نکهت قیمه همه عالم چو بهشت
۴
می رسد سرکه به بغرا و به کاچی دوشاب«هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت»
صفحهٔ ۱ از ۳