خلوتی با صوفی محمد هروی
بخش ۱۱۶
دیوان اطعمه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم به درد و غم عشق مبتلی تا کیز شوق زلف تو در دام صد بلا تا کی
۲
در جواب او
۳
مرا به سینه تمنای ماس وا تا کیدلم به صحنک پالوده مبتلی تا کی
۴
کنون به دهر چو ماقوت نیست صابونیبه سینه ولوله شوق زلبیا تا کی
صفحهٔ ۱ از ۳