خلوتی با صوفی محمد هروی
بخش ۱۲۰
دیوان اطعمه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارم دل دیوانه گرفتار به بندیای همنفسان در خم ابروی کمندی
۲
در جواب او
۳
گر دست دهد آه مرا شربت قندیاز غم نرسد بر دل من هیچ گزندی
۴
در قید اسیب است دل و کی شود آزادمرغی که در افتاد به ناگه به کمندی
صفحهٔ ۱ از ۳