خلوتی با صوفی محمد هروی
بخش ۱۵۲ - مثنوی اطعمه
دیوان اطعمه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بشنو اکنون سرگذشتی ای پسرفی الحقیقه در مجاز و مختصر
۲
یک شبی در مطبخی بودم قرینبا عزیزی چند از اهل یقین
۳
بود دیگی پر برنج و شیر ضمزیره و خرمای بسیاری به هم
۴
آتش اندر شیب و در بالاش تفمنتظر بنشسته آن اهل شرف
صفحهٔ ۱ از ۶