خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۱
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خواجه جهان حیل بسی داندوز غدر همی به جادویی ماند
۲
گر تو به مثل به ابر بر باشیزانجات به حیله‌ها فرو خواند
۳
تا هر چه بداد مر تو را، خوش خوشاز تو به دروغ و مکر بستاند
۴
خوبی و جوانی و توانائیزین شهره درخت تو بیوشاند
صفحهٔ ۱ از ۴