خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۲
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هوشیاران ز خواب بیدارندگرچه مستان خفته بسیارند
۲
با خران گر به آب‌خور نشوندبا دل پر خرد سزاوارند
۳
هستشان آگهی که نه ز گزافزیر این خیمه در گرفتارند
۴
یار مستان بی‌هش‌اند از بیمگرچه باعقل و فضل وهش یارند
صفحهٔ ۱ از ۱۴